عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : محلاتى )
107
غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى )
648 / 56 - طوبى لمن قصّر أمله و اغتنم مهله . 4 / 240 خوشا به حال كسى كه آرزويش را كوتاه كند ، و فرصت و مهلت خود را غنيمت داند . 649 / 57 - غاية الأمل الأجل . 4 / 370 نهايت آرزو مرگ است ( و با آمدن مرگ آرزوها بريده شود ) . 650 / 58 - ضياع العمر بين الآمال و المنى . 4 / 229 تباهى عمر ( انسانى ) در ميانهء آمال و آرزوهاست . 651 / 59 - شرّ النّاس الطّويل الأمل السّىء العمل . 4 / 178 بدترين مردم كسى است كه آرزوى دراز و عمل بد دارد . 652 / 60 - زد من طول أملك فى قصر أجلك ، و لا تغرّنّك صحّة جسمك و سلامة أمسك ، فإنّ مدّة العمر قليلة ، و سلامة الجسم مستحيلة . 4 / 107 از آرزوى دراز خود به كوتاهى اجل و مرگت بيفزا ، و تندرستى و سلامت ديروزت تو را مغرور نسازد كه به راستى مدت عمر اندك است و تندرستى محال است . 653 / 61 - ذلّ الرّجال فى خيبة الآمال . 4 / 31 خوارى مردان در نوميد شدن از آرزوها است ( كه بدانها دل بسته بودند ) . 654 / 62 - ربّ رجاء خائب لأمل كاذب . 4 / 66 چه بسا اميدى كه به خاطر آرزويى دروغ ( كه منشأ آن اميد بوده ) انجام نشود . 655 / 63 - ربّ طمع كاذب لأمل غائب . 4 / 66 چه بسا طمع دروغى به خاطر اميد به آرزويى غايب ( و دور از نظر كه بدان طمع بسته و دروغ در آيد ) . 656 / 64 - ربّ أجل تحت أمل . 4 / 61 چه بسا أجل و مرگى كه نهفته در زير آرزو است . 657 / 65 - ثمرة الأمل فساد العمل . 3 / 332 ميوه و ثمرهء آرزو ، تباهى عمل است .